فصلنامه شماره پنجاه و هفت- بهار 93

فصلنامه فرهنگ، ادب و تاریخ 57

212
68-69
احمد اخوت، پوران ریاضی پور، بهرام فرهنگ،شاپور بهیان، فرهاد کشوری، آرزو مختاریان، علی خدایی، حسام الدین نبوی نژاد، انوش صالحی، مازیار اخوت، غلام رضا رضایی، صبا اخوت، جون دیدیون، سارا جرارد، ریچارد، نوردکوئسیت بویی منند، خدیجه شریعتی، آرزو فرهت، رضا نوحی، ازراپاوند، احمد میرعلایی، منصور اوجی، رضا آقاحسینی، منصور ململی، مشیت علاییف نعمت اله ستوده

فهرست مقاله ( مطلب ) :

از باب اشاره:

چرا یادداشت روزانه می نویسیم؟ آیا هدف ثبت «خود» است؟ یا اینکه می نویسیم تا احوال زندگی «خود» و آنچه را در خلال روزگاران برما و پیرامونمان گذشته است از یاد نبریم و از یادمان نبرند؟

کسانی که یادداشت روزانه می نویسند و آنان که دربارة آن قلم می زنند هر یک برای آن دلایلی دارند که طبیعی است، زیرا انگیزه ها در هر مورد گوناگون است. اما یادداشت روزانه جنبة دیگری نیز دارد:

خوانندة آنها.

خواننده ای که خوانش خود را دارد؛ یکی یادداشت های روزانه را از نگاه تاریخ بررسی می کند. دیگری می کوشد به نفسانیات نویسنده راه یابد. و کسانی هم شاید زیبایی ها و دستمایه های ادبی آن را در نظر داشته باشند. در حقیقت می خوانند تا لذت ببرند. دیگرانی هم... . 

مطالبی که در بخش ویژة این شماره آمده است نیز از این گوناگونی در انگیزه و نگاه برکنار نیست. چه آنان که یادداشت روزانه نوشته اند و چه پردازندگان و پژوهشگران دربارة این یادداشت ها. 

فهرست مقاله های بخش ویژه نشان می دهد که در چهار مقالة اول به چیستی «یادداشت روزانه» پرداخته شده و سایر مطالب؛ یک یادداشت روزانه و چند مقاله است که دیگران یادداشت های روزانه به جا مانده از چندین شخصیت سیاسی و ادبی را از دیدگاه خود بررسی کرده اند. 

دیگر این که دو تا از داستان ها و دو مطلبی هم که در بخش «مقاله» آمده است- البته نه به طور مشخص- به نحوی با بخش ویژه مرتبط اند.